"Litwo! Ojczyzno moja!" - tymi słowami zaczynamy nasze przygotowanie do spektaklu, który swoją premierę będzie miał na Forum Polonijnym w kwietniu. Warsztaty prowadzi pani Halina Łabonarska, aktorka filmowa i teatralna, a także dydaktyk, ponieważ w swojej praktyce zawodowej ma również zajęcia ze studentami aktorstwa.

Próbę zaczynamy od... biegania i powtarzania pierwszych wersów inwokacji. Wyrabiamy w ten sposób oddech i po zmęczeniu, nie mając siły na niepotrzebną interpretację, mówimy prosto. Jak podkreśla pani Halina Łabonarska, najważniejsza jest prostota. Słowa tak piękne jak w epopei Mickiewicza nie mogą być sztucznie wypowiadane, głos musi iść z serca, z głębi...
Ważna jest także technika, jaką mówimy. Ćwiczymy zatem oddech, głęboki, przeponowy. Zwracamy uwagę na średniówki. "Pan Tadeusz" napisany jest trzynastozgłoskowcem, średniówka jest zawsze po szóstej lub siódmej sylabie i tam jest miejsce na oddech. Na początku warsztatów, dla ułatwienia, na naszych tekstach zaznaczamy średniówki pionową kreską.
Po ćwiczeniach w grupie przychodzi czas na indywidualne przesłuchania. Na poprzednich zajęciach otrzymaliśmy konkretne fragmenty tekstu. Teraz każdy przedstawia swoją interpretację i wysłuchuje uwag, wskazówek, które cenne będą w dalszych przygotowaniach.
Pani Halina Łabonarska zwraca nam uwagę na głębię piękna w dziele Mickiewicza, uwrażliwia nas na to, jak mamy je dostrzec i przekazać. Podchodzi do nas z uśmiechem, uczy i wymaga. Każdy z nas wie, że dobre przygotowanie tekstu to duży wysiłek i że musimy poświęcić na to wiele czasu, by nie tylko zapamiętać tekst, ale też nauczyć się go dobrze mówić. Ten czas jednak nie będzie stracony, nauka daje satysfakcję i umiejętności. Te na pewno przydadzą się tym, którzy obiorą drogę dziennikarstwa, a także tym, którzy mają inne plany. Nauka wrażliwości przyda się każdemu.

Małgorzata Konkol,
II rok studiów uzupełniających
magisterskich, politologia